…

Nedenini bilmiyorum ama acaip yorgun hissediyorum kendimi.

Yine geldi.. ne yaparsam yapayım soğutamıyorum kendimi.
Nefret ediyorum ve çok korkuyorum ondan.
Konuşmuyorum. Sadece uyumak istiyorum. Kalmasın yanımda istiyorum ama gitmiyor.
Canım çok sıkılıyor ve ben yine nefes alamıyorum.

7/24 hiç bir şey yapmadan film seyretsem, ve çay ve atıştırmalıklar..
Üzerimde polar battaniyem…
1 ay böyle bir hayat yaşamıştım..
Hatta korkularım yüzünden gece tv seyreder güneş doğmaya başladığında ise yatağa giderdim.
Sıcak yemek yoktu,ekmek arası yapardım..
ama çay vazgeçilmezimdi. belki ocağın altını o çay bitene kadar 5 defa açıp söndürürdüm.Kendime ait bir dünyam vardı. TV,internet,namaz,kitap,banyo,WC,mutfak,yatak… belki 1 hafta evden çıkmazdım ve nadir çıktığım zamanlarda ise 10 m ilerdeki bakkala ekmek almaya giderdim..
ve bu sefil hayatım ne zaman son bulacak diye düşünürdüm.
Ve şimdi o hayatımı özlediğimi hissetim..
Düşünün nasıl depresyondayım.. Gİtsin istemiyorum.. Gİtsin…